http://rpg.quickpress.pl/2010/02/poradnik-rpg/karczma-w-the-shadow-of-yesterday/

Zapraszam do czytania.

Solar System to wielokrotnie nagradzana mechanika, korzystająca z tak niezwykłego mechanizmu jak Rozstrzyganie konfliktów (ang. Conflict Resolution), który znacznie przyspiesza i uatrakcyjnia nie tylko starcia (zarówno fizyczne jak i słowne) ale też inne sporne sytuacje, jednocześnie dając dużą swobodę Graczom i Mistrzom Gry. Dzięki Kluczom gracz samemu decyduje, za co otrzyma punkty doświadczenia, wskazując jednocześnie Mistrzowi Gry, czego oczekuje na sesji.

Near to kraina, która 300 lat temu uległa zagładzie, zaś cywilizacja dopiero podnosi się z kolan. Dołącz do walki o Maldor, gdzie trwa nieustanny konflikt o wyłonienie następcy tronu . Wyrusz na czele kolonizatorów do Qek i zdobądź zaufanie tubylców. Dołącz do khalijskich plemion i walcz, dopóki bardowie nie zaczną układać o tobie pieśni. Odwiedź egzotyczne targowiska Ammeni, lecz uważaj – najpiękniejsze kwiaty są najbardziej zabójcze.Nie zapomnij też o Zaru, gdyż niewolnicy w końcu zrzucą jarzmo i zemszczą się na swoich oprawcach.

Kiedy rano przyjechałem na konwent, na miejscu zebrało się już z dziesięć osób, czekających na sesje.

I nikogo chętnego do sesji w The Shadow of Yesterday. Ludzie wpadający na konwent jadą zagrać w coś co znają, lub w coś o czymś słyszeli i chcieli by to zobaczyć na żywo.

Xiselektor zapowiedział że wpadnie, ale jak okazało się, nie mógł tego dnia z powodów zdrowotnych wpaść do nas. Widzicie? Fani gry chociaż nieliczni, są do powstrzymania tylko przez poważne sprawy.

Ostatecznie jednak sesja TSoY odbyła się – spotkałem się na dwie niezdecydowane panie, które chciały zagrać ze swoim znajomym, jednak z jakiś powodów nie mogły. Kiedy mój umysł wreszcie zaczął normalnie myśleć, przypomniałem sobie, że znam jedną z nich. Tak więc zaprosiłem obie dziewczyny do niezobowiązującej sesji fantasy.

To była najlepsza sesja TSoY ever którą prowadziłem. Kiedy Beata i Magda zdecydowały się, że obie są kochankami dowódcy oddziału, który zaginął w ruinach na granicy, wiedziałem, że ta gra będzie inna. Dodajcie do tego kwestię, że jedna z nich grała mężczyzną. (Nie, na sesji nie było żadnych scen erotycznych).

Koniec końców, wymieniliśmy się telefonami po sesji, chcąc w przyszłości dalej kontynuować grę. Swoją drogą, powiedziały, że gra jest bardzo prosta – jedynie czego na sesji nie wykorzystaliśmy to zasad Zmagań.

Bałem się tej sesji. Żyłem stereotypem, że dziewczyny czerpią przyjemność z grania w inny sposób niż faceci (mniej akcji, więcej rozmów). Nie powiem, że to bzdura, ale tutaj było inaczej. Ostatecznie scenariusz jest na tyle elastyczny, że to od graczy zależało, jak rozwiążą sprawę.

Ostatecznie jednak sesja nie wyszła jakoś super. Maciek (jeden z moich znajomych) starał się dużo rzeczy wykonywać poza mechaniką i zły sposób wyobraził sobie koncepcję – nie jesteśmy drużyną, tylko grupą ludzi z różnymi motywacjami. Oczywiście, to nie jego wina – jeżeli ktoś ma mocne przyzwyczajenia rpgowe, 3 godzinna sesja to za mało, aby nauczyć się i zacząć korzystać z nowych technik i mechanizmów.

Wojtek (drugi z moich znajomych), który już grał ze mną w TSoY, wiedział już o co biega w grze – silnie pchał grę w wybranym przez siebie kierunku. Niestety , stworzone postacie miały pewną specyfikę która nie do końca podobała Wojtkowi i kiedy zaczął swoją postać w podczas gry zadziałał mi mechanizm obronny, że coś takiego może zepsuć grę. Niepotrzebnie, jednak.

Rafał był trzecim graczem, pochodzącym z Krakowa. Generalnie widzę, że chociaż miał problemy na początku, potem zaczął się rozkręcać. Jednak 3 godzinna sesja (minus 30 minut wyjaśnień), to mało.

Ostatecznie problem polegał na tym, że oprócz Wojtka, nikt nie znał tych realiów. Nie chodzi tutaj o mechanikę, ale zwyczajnie o konwencję.

Ignacy przypomniał nam pod sam koniec, że musimy kończyć – ale de facto i tak kończyliśmy.

Bardzo mało opisywałem. Tak naprawdę sesję zapełniona była przez dialogi oraz akcję. Ten sam scenariusz mógłbym poprowadzić na 5 godzinnej sesji, wypełnić go większą ilością detali i sytuacji.

Sam konwent wyszedł bardzo konkretnie. Jeżdżę na konwenty głównie, aby prowadzić sesje rpg. Owszem, może poprowadzę jakąś prelekcje, pójdę poskakać na ddr i pogram w planszówki, ale wszystko poza graniem jest dla mnie zbędne. Tutaj tylko graliśmy i to było super.

Niestety, było za mało czasu. Po sesji fajnie pogadać o graniu, czy o sesji w którą się właśnie grało. Jednak nie narzekam aż tak bardzo. Miałem czas na wszystko – opowiadanie o TSoY zainteresowanym ludziom, prowadzenie sesji, rejestrowanie ludzi w wyszukiwarce mistrzów i graczy (http://wmig.erpg.pl), poznawanie osób, które chcą ze mną grać w przyszłości i na jedzenie.

Po konwencie udaliśmy się z paroma osobami do pobliskiego zajazdu, gdzie przy piwie i żarełku porozmawialiśmy już na luzie, nie tylko o rpg.

Ps. Mała niespodzianka autorstwa Jagmina i Gunardana

Sesja TSoY

Zefir zeskoczył z konia zanim ten zdążył wyhamować pęd galopu. Wpadł do rzeki, amortyzując upadek i przeturlał się po nadbrzeżu, jednocześnie wyciągając miecz. Kiedy wstawał, ciął pierwszego strażnika, wysyłając w górę fontannę krwi.

- Zabić go – krzyknął przywódca rabusiów zanim krew zdążyła spaść w dół, barwiąc rzekę karmazynowo- To tylko jeden człowiek.

- Tak – pomyślał Zefir – A was jest tylko pięciu.

Krew opadła.- Czterech.

Ciął nisko, wkładając w to całą siłę ramion. Jeżeli Ci dwaj mieli by przeżyć, ta rana nie pozwoliła by im już nigdy parać się rabowaniem. Gdyby Ci dwaj mieli by przeżyć.

Zefir zasłonił się przed ciosem włóczni ciałem jednego z właśnie zabitych bandytów. Tylko koci refleks, szkolony od małego, pozwolił mu uchylić się przed rzuconym sztyletem. Jednak nie był niepokonany. Sztylet zamiast w głowę wbił mu się w pierś.

Herszt bandytów zamarł w pozycji rzutu. Po chwili stanął jednak spokojnie, widząc, że boleśnie zranił wojownika.Kiedy krew Zefira zaczęła kapać w nadbrzeżny piasek, wraz z włócznikiem, zaczęli szykować się do ataku z dwóch stron naraz.

Wtem, człowiek trzymający włócznię zabulgotał niczym kura podczas zarzynania. Herszt spojrzał się na swojego kompana. Potem na wystającą strzałę z jego gardła.

Zefir wiedział, że musi się spieszyć. Aylia była niedaleko, a wraz z nią On. Rozpędził się na oniemiałego Bandytę i i długim szczupakiem skoczył, uderzając go w pierś. Obaj runęli w dół wodospadu. Jeszcze zanim spadli podjęli walkę, którą na chwilę przerwał upadek do zbiornika poniżej.

Ponownie zwarli się w morderczym pojedynku, tym razem pod wodą. Po krótkiej szamotaninie, Herszt w pewnym momencie jakby o czymś sobie przypomniał i wyrwał sztylet z ciała wojownika. Utrata krwi, ból, zmęczenie trzy dniowym pościgiem odezwały się ze zdwojoną siłą.

Cios nie nadszedł. Zefir ze zdziwieniem patrzył na włócznie która z olbrzymią siłą przeszyła najpierw wodę a potem samego łotra. Zaraz potem jakaś postać zanurkowała w ślad za śmiertelnym pociskiem. Goblin chwycił
barbarzyńcę za rękę wyciągając go ku górze.

Korvelius wyciągając Zefira na skalisty brzeg patrzył ze wściekłością na lekkomyślnego młodzieńca.

-Nie… Nie musiałeś – zaczął – mnie ratować.

Goblin spojrzał się w górę wodospadu na Aylię. Pomachał jej, że wszystko w porządku. Pomachała mu łukiem, jakby pokazując ulgę.

-Człowieku, gdyby nie ona, poczekał bym aż tamten by Cię zabił. Pamiętaj o tym następnym razem, kiedy znowu zapragniesz ukraść mi moją ofiarę.

Goblin chwycił go w pół, wrzucił sobie na plecy i rozpoczął długą wspinaczkę w górę wodospadu.

Informacje o sesji

Phillipe Niszczyciela Świtu zazdrosnym okiem patrzył na posiadłości swojego sąsiada, Charlesa Zenitu. Niedawno wysłał oddział żołnierzy, aby zrobili wypad na granicę ich terenów by ukradli i spalili co tylko wpadnie im w oko. Z siedziby Phillipe do granicy jest dwa dni drogi piechotą.

Problem w tym, że oddział nie wrócił. Ostatnia wiadomość, jaka dotarła od udziału, to ta, informująca o założeniu obozowiska na noc w ruinach Iohnsgaard.

Chodzą plotki, że w ruinach zalęgły się przedziwne szczury, wielkości dziecka albo zgarbionego starca. Jednak Phillipe nie wierzy w byle bzdurę o jakiś zwierzakach. Węszy w tym działanie Charlesa. Organizuje drugą wyprawę, na której czele stanie on sam. W końcu, jeżeli chcesz zrobić coś dobrze, musisz zrobić to sam!

Postacie, które wezmą udział w przygodzie będą do wyboru z puli.

Raczej wszyscy będą wojownikami lub wojownikami-łotrzykami (Wiecie, Conan w sumie zajmował się często kradzieżą). Twoja postać może być częścią świty Philliphe, jednym z najemników, osobą powiązaną z kimś, kto był członkiem zaginionej wyprawy.

Jeżeli ktoś nie ma przeciwko, aby jego postać zaczynała sesje ranna, może wcielić się w któregoś z żołnierzy z poprzedniej wyprawy.

Nie ma żadnego problemu, aby postać była osobą lojalną Chalresowi. Czy to jako szpieg w szeregach Philliphe czy jako osoba, która wejdzie do akcji dopiero w Iohnsgaard.

Stary Port Zapraszam do Gliwic, 6 lutego!

Zapraszam w takim razie na Stary Port, konwent 100% RPG w Gliwicach.

Zero prelekcji, zero planszówek, zero konkursów. Tylko sesje RPG.

Wszystko organizuje Trzewik i paru zapaleńców z Gliwic. W tym moja skromna osoba.

Każda sesja potrwa 3 godziny, więc jak się zepniesz, zagracie w tego dnia w dwie sesje u dwóch różnych MG. I jeszcze z nimi pogadasz i pewnie dadzą się wyciągnąć na piwo po grze.

Będę tam prowadził TSoY - Zobaczycie jak to wszystko działa na żywo, będziecie mogli zadać mi niedyskretne pytania odnośnie planów wydawniczych.

Zajrzyj na stronę Starego Portu.

Termin: 6 luty

Wejściówka: 3 zeta.

*Jeżeli chcesz podręcznik napisz na podany adres z uzasadnieniem, czemu powinienem udostępnić Ci podręcznik. Generalnie, jeżeli chcesz być traktowany lepiej od innych, musisz zobowiązać się do odesłania mi swoich przemyśleń dotyczących gry i/lub raportu z rozegranej sesji.

W między czasie, odwiedź mój blog Droga do Rewolucji, który traktuje o RPG.